Hoewel het van collega blogger Jean-Pierre bekend is dat hij in het weekend vaak een blokje om gaat op zijn brommer, is het wellicht minder bekend dat ik graag een stukje mag fietsen. Door het bos of op de weg … het maakt niet uit, als ik maar kan trappen.
Dit weekend heb ik samen met mijn teammaatje Rudolf de Haan (dat had zo een heel flauwe grap kunnen zijn) de Ronde van Vlaanderen gefietst! En dat was zwaar! Koud, wind, regen, hagel. En dan nog maar te zwijgen over de 15 beklimmingen variërend van 7 tot en met 20% met een toetje van 19% op de Kapelmuur na dik 130 kilometer fietsen! Dat zijn geen grappen meer! En ja, toen moest ik echt wel ff van m’n fiets af.
Maar wat een belevenis! Zo’n rondje Vlaanderen vergeet je niet gauw! Moe, voldaan en ook met een zekere trots dat ik ‘m toch maar wel heb uitgereden, schrijf ik dit artikel. Wellicht ga ik ‘m volgend jaar weer rijden! Wie gaat er met mij mee? Zijn er fiets-liefhebbers onder jullie? Hier is een Google Earth bestand van de 150 km route.
En over minder dan twee weken wacht mij alweer de volgende tour: De Amstel Gold Race. Voor sommigen een doel opzich, maar voor mij (en ongeveer 3000 andere gekken) allemaal voorbereiding voor de Alpe d’HuZes op 3 juni.
Maar toch … toen ik over die Vlaamse kasseien boenderde, dacht ik “Zou hier nou nooit eens iemand over hebben nagedacht?” “Zou er iemand in Civil 3D per ongeluk het knopje ‘kasseien per strekkende kilometer’ hebben aangeklikt?” Of was het gewoon een grap en halen ze al die stenen er na de Ronde van Vlaanderen er weer uit?
Is het de charme van zo’n weg waardoor er iedere keer maar weer kasseien worden ingelegd? Is degene die dat heeft bedacht er dan wel eens met een fiets overheen gereden?
Nu moet ik zeggen dat ik er op mijn mountainbike (met voorvork- en zadelpenvering) niet zo heel veel last van had (hoewel er door al dat gerammel, een klein Belgje heel blij is met een echte originele Achmea Health Center bidon), maar die arme mannen en vrouwen die ik op die kasseien passeerde (tsja … soms is een mountainbike echt wel sneller!) konden meteen door naar de tandarts om hun vullingen weer te laten vastzetten.
Wellicht kan één van jullie civiele guru’s deze vraag beantwoorden? Waarom is het nou zo dat er perse kasseien in zo’n weg moeten? Is dat goedkoper? Of gemakkelijker?
Of is het tóch de charme van zo’n stukje weg en daardoor onverklaarbaar … ?